Back to top

Γιούλικα

Λακερίδου

Σπούδασε ζωγραφική στην École des Beaux-Arts του Παρισιού, στο εργαστήρι του R. Licata, και την École Pratique des Hautes Etudes της Σορβόννης. Εργάζεται περισσότερο την ελαιογραφία και φαίνεται ότι επηρεάζεται από τη μελέτη της αρχιτεκτονικής. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το φυσικό χώρο και σε μερικές από τις πρώιμες προσπάθειες της μας δίνει τοπία στα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο τα δέντρα. Με την εργασία και την παραμονή της στο Παρίσι θα ασχοληθεί περισσότερο με θέματα του αστικού χώρου, που όλο και σαφέστερα διαπιστώνεται η έμφαση στο τυπικό και η προσπάθεια τονισμού του ουσιαστικού περιεχομένου των θεμάτων της.

Στην επόμενη φάση της καλλιτεχνικής δημιουργίας της στρέφεται σχεδόν αποκλειστικά σε θέματα του νησιώτικου χώρου, κατ’ εξοχήν νησιών του Αιγαίου, συνδυάζοντας αρχιτεκτονικά στοιχεία σπιτιών νησιώτικης αρχιτεκτονικής, με τις καθαρά ευθείες γραμμές και τις οξείες γωνιές, που τα αξιοποιεί όμως ζωγραφικά-ογκοπλαστικά σαν συνθετικά-δομικά στοιχεία, και θάλασσα. Έτσι, έχουμε σύνολα στα οποία, με τη σχηματοποίηση των μορφών και την έμφαση στα κατασκευαστικά στοιχεία, τη διαφάνεια και την εσωτερικότητα του χρώματος και με τον ενεργητικό χαρακτήρα του χώρου, ερμηνεύεται το εσωτερικό περιεχόμενο των θεμάτων της. Πρόκειται για μια ζωγραφική γλώσσα που διακρίνεται για τη συνθετική ασφάλεια και τη χρωματική ευγένεια, τη μορφική λιτότητα και τον εκφραστικό πλούτο των διατυπώσεων της.
 

Κύπρια, 1940

Γιούλικα Λακερίδου, Τοπίο Σαντορίνης, 1999, Λάδι σε καμβά, 70 x 50 εκ.

Υπόλοιποι καλλιτέχνες

M

Α

Ά

Β

Γ

Δ

Ε

Ζ

Θ

Ι

Κ

Λ

Μ

Ν

Ο

Π

Ρ

Σ

Τ

Φ

Χ

Back to top